ในหลวงร้องไห้
posted on 22 Oct 2007 18:13 by fenejung
From : foward mail
Edit by : fenejung
-------------------------
>เมื่อวันที่ 8 มีนา ที่ผ่านมาได้ไปงานที่โรงเรียน
>
>เหมือนเช่นทุกปี ตอนกลับเดินมาตามตึกยาวเพื่อจะกลับมาทางประตูด้านเพาะช่าง
>
>ยังไม่ถึงบริเวณเศาลหลวงพ่อปู่ พบอาจาร์ยท่านหนึ่งนั่งอยู่
>
>จำได้ว่าเป็นอาจารย์สุธี ท่านเกษียณไปแล้ว
>
> กราบอาจารย์ท่านแล้ว
>
>สังเกตุเห็นว่าอาจารย์ร้องไห้อยู่ ท่านบอกว่า
>
>เพิ่งได้พบกับรุ่นพี่ที่มาในงาน
>
>รุ่นที่เท่าไหรก็ไม่ได้ถาม เป็นนายทหารราชองครักษ์ชั้นผู้ใหญ่
>
>พี่เค้าเล่าให้อาจารย์ฟังว่า
>
>ในหลวงท่านทรงเสียพระทัยมาก อาจาร์ยใช้คำว่า...ในหลวงทรงร้องไห้
>เห็นบ่อยมาก...ทรงเสียใจที่เมืองไทยจะสิ้นในรัชกาลของท่านแล้วกระนั้นหรือ
....อ่านบทความนี้แล้วอยาก
>กลับไปบอกอาจารย์ว่า...คงไม่หรอก
>
>ถ้าคนไทยจะรุ้จักคำว่า'หน้าที่'มากกว่า"สิทธิ"
>
>เรา[บังเอิญ]
>
>เคยชินกับการเป็น..ผู้รับ...จากคนคนหนึ่งที่เกิดมาเป็น..ผู้ให้...ให้มาตลอด
>
>
>เคยชินจนลืมไปว่าวันนี้
>
>ถึงเวลาแล้วรึยังที่
>
>เราควรจะผู้ให้แก่พระองค์ท่านบ้าง..
กราบลาอาจารย์
>
>ไหว้หลวงพ่อปู่ แล้วย้อนกลับไปตามตึกยาว
>
>ไปไหว้ พระผู้ให้กำเนิดโรงเรียน อธิฐาษขอให้พระองค์ท่านช่วยคุ้มครองให้
>
>หลานท่านทรงมีแต่ความสุข..ทรงมีพระพลานามัยที่แข็งแรง...เพียงแค่ไม่อยากได้ยิน
ว่า.
>
>..ในหลวงทรงร้องไห้
>
>ความสุขของพระมหากษัตริย์
>
>หนึ่งปีที่ผ่านมา......
>
>เราใส่เสื้อเหลืองเราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง
>
>คนนับแสนไปนั่งรอเป็นชั่วโมงๆ
>
>หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้เห็นพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเพียงไม่กี่นาที
>
>วันนั้น
>
>ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาในระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข
>
>เราได้
>
>แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ
>
>ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรี
>
>และ
>
>พระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย
>
>.....สิบสองปีที่ผ่านมา......
>
>พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะทรงงานหนักเกินไป
>
>ในขณะเดียวกัน
>
>สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวรหนักอยู่
>
>ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่นกัน
>
>เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนี
>
>ไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ถวาย
>
>พระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือ
>
>ม้วนแผนที่กรุงเทพฯ
>
>เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่
>
>ยังจำกันได้ไหม?
>
>..... 34 ปีที่ผ่านมา.....
>
>วันที่
>
>14 ตุลาคม พ.ศ.2516
>เป็นครั้งแรกในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่
สุด
>
>วันนั้น
>
>นิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล
>
>เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้น
>
>ตำรวจทหารยิงประชาชน
>
>ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ
>
>เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกันเอง
>
>คืนนั้น
>
>สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสดจากพระราชวังสวนจิตรลดา
>
>พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมี
>
>พระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า
>
>“คนไทยจะฆ่าคนไทยด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน”
>
>และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน
>
>หลังจากนั้นไม่นาน
>
>มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า “เป็นไปได้อย่างไร
>
>ที่คนๆ เดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่างนั้น?”
>
>ผมไม่ได้ตอบ
>
>แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์
>
>ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานี
>
>โทรทัศน์
>
>BBC ว่า พระองค์ทรงเป็น "SOUL OF THE NATION" หรือ “จิตวิาณของคนไทยทั้งชาติ”
>
>ยังจำกันได้ไหม?
>
>แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
>
>เราสร้างค่านิยมผิดๆ
>
>ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด
>
>เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส
>
>เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึงแต่
>
>“สิทธิ” แต่ลืมคำว่า “หน้าที่”
>
>เรากำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้
>
>เราสร้าง
>
>“กฎหมู่” ให้เหนือ “กฎหมาย”
>
>เราเดินขบวนประท้วงในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วยก
>
>เราก้าวร้าวต่อกัน
>
>เราแตกแยกกัน
>
>และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่
>
>เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า
>
>พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา
>
>จะทรงเสียพระทัยเพียงใด?
>
>80 ชันษาของพระองค์ท่าน
>
>หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่
>
>ได้รับการดูแลและระมัด
>
>ระวังเป็นพิเศษ
>
>ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก หรือกระทบกระเทือนใจแต่อย่างใด
>
>แต่กลับเป็นว่า
>
>ในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา
>
>ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของ
>
>คณะแพทย์
>
>พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ
>
>ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้
>
>ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม
>
>แห่ล้อมด้วยข้า
>
>ราชบริพาร
>
>หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้คือ
>
>เมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน
>
>รู้จักความ
>
>พอเพียง
>
>และมีสติ-เพียงเท่านี้เอง
>
>แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
>
>หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา?
edit @ 24 Oct 2007 13:18:30 by เฟเน่จัง©
รักในหลวงมากๆ ขอให้พระองค์หายไวๆนะคะ
***********
*****
********
***
**************
******
*********
*************
****************
***********
*******
**
**********
รักในหลวงค่ะ
#1 By AaRaPloY on 2007-10-22 18:29